بهت می گفتم که بعضی وقتا اینقدر بهم نزدیک میشی که حس میکنم هیچ چیز نمی تونه ما رو از هم جدا کنه و گاهی وقتا اینقدر دور که حس می کنم هیچ جور نمیتونم بهت وصل شوم و الان حس دوم رو دارم!! و این خیلی بده!!

نسبت به آینده سردرگم و گیج بودم و الان بدترم!!!

همش دارم فکر میکنم که چرا و به چه جرم و کوتاهی باید هیچ وقت اون جور که دوست دارم دوست داشته بشم؟!!! اشکالی در کارم وجود داره یا باید در وفا و معرفت دیگران شک کنم!!

ولی انتهای این افکار پرت و پلا به یه چیز میرسم و اون گزینه مشیت خدا ست!! و افکارم اینجا متوقف میشه!!

حس میکردم دوستیم با تو داره جون میگیره . فکر میکردم که اینقدری با هم نبودیم که احساس کنیم وقت خیانت و بی وفایی رسیده باشه!!

تصور تو چیز دیگه و تصور من چیز دیگه س از این دوستی شاید به این دلیله که با هم مچ نمیشیم!!

فقط کاش میدونستم چرا با من نمی مونی؟!!!

اما بدون که همیشه  

                             هرجا که باشم

                                                   با هر کسی که

                                                                          همیشه به یادتم و

                                                                                                     دوست دارم 

صبح بلند شی ببینی که دیگه دوسش نداری

بی وفا شه اونی که جونتو واسش گذاشتی

خیلی سخته اون کسی که اومد و کردت دیوونه

هوساش وقتی تموم شد بره و پشتت نمونه

خیلی سخته که عزیزی یه شب عازم سفر شه

تازه فردای همون روز از دوست عاشقش با خبر شه

خیلی سخته تو پاییز با کسی آشنا شی

اما وقتی که بهار شد یه جوری ازش جدا شی

خیلی سخته یه غریبه به دلت یه وقت بشینه

بعد به اون بگی که چشمات نمیخواد اونو ببینه

خیلی سخته که ببینیش توی یک فصل طلایی

کاش مجازات بدی داشت توی قانون بی وفایی

خیلی سخته واسه اون بشکنه یه روز غرورت

ولی اون نخواد بمونه همیشه سنگ صبورت

خیلی سخته اون که دیروز تو واسش یه رویا بودی

از یادش رفته که واسش تو تموم دنیا بودی

خیلی سخته...

کاشکی می دونست چقدر دوستش دارم... کاشکی می دونست دلم بدون اون می میره...

از تموم دنیا و دارو ندارش                        شونه هاتو کم دارم برای بارش

از کسی که دوسش داری ساده دست نکش شاید دیگه کسی رو مثل اون دوست نداشته باشی ، از کسی هم که دوستت داره بی تفاوت عبور نکن شاید هیچوقت هیچ کس تو رو مثل اون دوست نداشته باشه

وقتي ميخندي دنيامو ستاره بارون ميكني دفتر شعرامو پر از ليلي و مجنون ميكني وقتي ميخندي غنچه ها وا ميشه اين دل كوچيك منم دوباره شيدا ميشه وقتي ميخندي دل من پرميكشه تا كهكشون آسمون شباي من بازم ميشه ستاره بارون بخند كه با خنده هات يه جون تازه ميگيرم اگه يه روز تو نخندي جون ميدم و ميميرم.

اولين نامه من...
اولين نامه تو.....
اولين برگ سفر نامه عشق من و توست.
و در اين پندارم....كه اگر عشق سر آغاز وجودست.. كه هست...

آخرين نامه من....
آخرين نامه تو....
آخرين برگ وجود من و توست..